Why I’ll miss URS

by

In yet another blow of fate, I find myself on the losing end again. Inakala kong susuportahan ako ng parents ko pag sinimulan ko ang isa na namang semester gamit ang sarili kong ipon bilang panimula. But guess what, I thought wrong!

Maliit lang naman talaga ang ipon ko, kasi inaasahan ko na meron din dito sa University of Rizal System yung tatlong scholarship grants ko sa dati kong university. Yun pala e kahit Dean’s Lister walang scholarship o allowances man lang sa school. Astig.

But so much of my misery already, meron pa naman siguro akong mapipigang memories:

hot

Bestfriend sila dati!

MY INSTRUCTORS

Ewan ko ba kung bakit sisipsip pa ako, e baka tadtad ng INC pala yung class cards ko. Pero mahirap makalimutan sina Sir *toot* ang ang kanyang bantog na “Papaya song and dance” moves. O si Dr. *toot*, ang kanyang episodic amnesia, at ang kanyang..ano nga yun?!

Si Miss *toot* na tatlong meetings lang ata nagpakita sa klase. At syempre, makakalimutan ko ba naman si Ma’am *toot* ang ang kanyang nakakapalakpak-tengang pagpapaligo ng mura sa bawat estudyanteng makaharap nya?! Nga pala, bad trip sa kanya yung may nanonood ng bold sa cellplong habang nagpa-practice ng aerobics.

MY CLASSMATES

dami

The girls of BSCD-1

More than anything else, I think my classmates’ colorful personalities carved a special place in my heart. May mga tahimik lang lagi pero mas marami ang kung makatawa e parang wala nang bukas. Yes, meron ding parang mangkukulam kung tumawa. May mga seryoso sa buhay at meron ding pimapasok lang para makipagharutan at makipaghabulan ng nakayapak.

Oo, nakayapak din ang mga lalake namin (or naka-formal shoes) habang nagka-cutting classes para mag-basketball sa school. At college students nga daw ang turing sa amin. May puro lovelife ang inaatupag, merong praning lagi sa pag-ibig.

loveteam

Nyahaha!

Na-thrill ako sa mga heart attacks ni Benj na pagkagaling e inom ulit. Nag-enjoy ako sa pagsubaybay sa mala-telenobelang friendship ng dalawang hottest females sa klase. May various groups of friends na nagkatampuhan at nag-rambol-rambol na.

Funny kung paano kaming bunuo ng tadhana, at kung bakit andami namin sa course na historically ay mababa lagi ang population. But I’m regretful este grateful that I met these people.

Kaya sa flavors of the month ko, sa nga patay na patay sa akin (nyehe, loko lang), sa galit sa akin at sa mga natuwa, thanks for the memories!

2 Responses to “Why I’ll miss URS”

  1. churll_agatha18 Says:

    si bob ong jr. ang drama!!!

    why you`ll miss URS???

    i just because of “ME”

    harhar….

    nawalan nanaman ng isang asset ang URS….??? (sino un?)

    man of few words…but man of big “toot” …ehem….kala mo kung ano

    na noh… xempwe “man of big Brain”

    hmmppp…

    honestly… I missed you….

    hope to see you very soon…

    and kung san kaman magpunta always take care and always smile…

    kainis kanaman…..MONGOLOID ka talaga…

    sige baka kung ano pa masabi ko sayo….harhar..

    basta nandito lang ako…akyat kalang sa URS..and kahit saan makikita mo ako…

    harhar….I SMILEY MISS YOU…….harhar

    >>>don’t worry, i’ll be around..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: